روشنگرى: اين روزها گزارشات متعددى در مورد تشديد فضاى سركوب و اختناق، موج گسترده دستگيرى ها و نمايش قدرت خيابانى نيروهاى سركوب انتشار يافته است. خرداد و تير براى ملايان ماههاى خطرناكى به شمار مى روند و همه تلاش آنها معطوف به آن است كه از بروز اعتراضات و نارامى ها در اين دو ماه جلوگيرى كنند. در كشور ما از دولت سر استبداد مذهبى اگر دموكراسى سنت هاى محكمى ندارد، در عوض سركوب بسرعت سنت مى شود و جا مى افتد. افزايش موج سركوب و پيگرد فعالان دانشجويي، تشديد مجازات قربانيان آسيب هاى اجتماعي، حمله به زنان و جوانان به بهانه بدحجابى و رفتارهاى غيراسلامى در كنار عمليات زهر چشم گيرى مردم از طريق نمايش اعدام هاى خيابانى قربانيان فساد و آلودگى همين نظام اكنون به سنت تبديل شده است. ملاها با شمشير عريان زير آفتاب در برابر مردم ايستاده اند و مى دانند كه كوچك ترين غفلت مايه پشيمانى ابدى آنها خواهد شد. براى آنها عمدتا يك سلاح مانده كه حالا با حداكثر ظرفيت از آن استفاده مى كنند و آن هم سركوب است. با اين حال افزايش سركوب نه نشانه قدرت جمهورى اسلامى كه نشانه ضعف آن است و بر ابعاد و دامنه اعتراضات عليرغم گستردگى و لجام گسيختگى سركوب افزوده مى شود.

هم سركوب و هم اعتراضات هر دو گسترش مى يابند

در خبرها و گزارش هاى 12 روز اخير (از اول خرداد تا امروز 12 خرداد) كه در روشنگرى انتشار يافته، موارد اعتراضات زير قابل فهرست است:
تجمع كارگران "بافت طليس" اردبيل در مقابل استاندارى، راه‏پيمايى 18 كيلومترى كارگران كارخانه" پاك ريس" سمنان، درگيرى گسترده كارگران "كشت و صنعت مغان" با نيروهاى امنيتى و انتظامى كه با بستن جاده پارس‏آباد به اردبيل همراه شد، تجمع كارگران شهردارى نيشابور،جمع اعتراضآميز كارگران شهردارى تهران، اعتراض كارگران شهردارى اصفهان، تجمع كارگران اخراجى منطقه 1 و 2 شهردارى تهران، تجمع كارگران كارخانه " كوراوغلى" قزوين درمقابل خانه كارگر، تجمع كاركنان فروشگاه‏هاى زنجيره‏اى " قدس"، تجمع نمايندگان تشكل هاى صنفى معلم در برابر آموزش و پرورش، تحصن نمايندگان تشكل هاى معلمان در برابر سازمان مديريت و برنامه ريزي، تجمع کارکنان بيمارستان توحيد، تجمع اعتراض آميز کارکنان و پرستاران بيمارستان اختر، تجمع پرستاران در محوطه هاى مراكز درمانى شيراز، تحصن كارمندان و كاركنان دانشگاه علوم پزشكى ايران، تجمع تعدادى از دانشجويان تربيت معلم در مقابل وزارت علوم، تجمع اعتراض‏آميز دانشجويان بمى دانشگاه آزاد اسلامى واحد زاهدان، تحصن دانشجويان اردبيل، تحصن دانشجويان و فعالان سياسى در مقابل دفتر سازمان ملل متحد در تهران، تجمع مسؤولان دفاتر خدما ارتباطى مقابل وزارت ارتباطات، تجمع دانشجويان معترض دانشكده فنى دانشگاه آزاد تهران مركز.....
اين فهرست البته بسيار ناقص است و بر آن بايد چندين مورد اعتصاب غذا، (نظير اعتصاب غذاى دانشجويان يزد) همايش هاى ضد حكومتى روشنگرانه، طومارها و نامه ها و بيانيه هاى اعتراضى و درگيرى هاى پراكنده شهرى بويژه در مناطق مرزى و همچنين انبوهى از نافرمانى هاى روزمره بر عليه نظام را در همين مدت پيشگفته افزود، اما حتى همين فهرست ناقص نيز به خوبى نشان مى دهد كه جمهورى اسلامى عليرغم شدت دادن به سركوب نتوانسته است مانع گسترش اعتراضات و انسداد كامل فضاى سياسى شود. ترديدى نيست كه اگر اعتراضات بخش هاى مختلف جنبش اعتراضى كه تا همين جا حكومت را به استيصال كشانده راههايى براى هماهنگى خود پيدا كند و بر نقاط مشترك متكى شود، جمهورى اسلامى بيش از پيش ابتكار عمل را از دست خواهد داد.
------------------------------------------------------------------------------
توضيح عكس: عكس از ايسنا 12 خرداد و مربوط به دستگيرى هاى گسترده در خيابان های لاله زار و فردوسی جنوبی است. دستگيرشدگان عمدتا قربانيان آسيب هاى اجتماعى هستند كه نظام خود عامل اصلى آن است، اما پيام اين دستگيرى ها روشن تر از آن است كه جايى براى پذيرش ادعاهاى مسئولان مبنى بر پاكسازى جامعه از فساد باقى بگذارد.
------------------------------------------------------------------------------