7خرداد :ابعاد هولناک و ناشناخته بحران آوارگان در پاکستان :کميساريای سازمان ملل :کشورهای غربی در پاکستان مرتکب همان خطايی نشوند که در افغانستان شدند.
صدای آلمان : اوضاع در پيرامون منطقهی جنگی درهی سوات در پاکستان وخيمتر ميشود. شمار آوارگان پيوسته افزايش مييابد. گرمای هوا آزار دهنده و کمبود موادغذايي، آب و دارو چشمگير است. سازمان ملل نسبت به پيامدهای اين وضع هشدار ميدهد.
کميساريای سازمان ملل متحد برای امور آوارگان (UNHCR)، معتقد است که سازماندهی کمکهای اضطراری برای آوارگان پاکستان، وظيفهای است که تعهد جدی ميطلبد. به باور اين نهاد، ابعاد اين بحران گسترده، ناشناخته مانده است و هنوز از سوی کشورهای غربي، کمک کافی به اين منطقه نميرسد.
ارقام باورنکردنی
کيليان کلايناشميت، هماهنگکنندهی کميسياريای سازمان ملل برای امور آوارگان، از آغاز هجوم نظامی ارتش پاکستان به درهی سوات، آرام و قرار ندارد. وی که از سال ۱۹۹۲ برای اين نهاد سازمان ملل فعاليت ميکند، تا کنون بحرانهای زيادی را از نزديک به چشم ديده است. او در بالکان، جمهوری دمکراتيک کنگو و روآندا بوده است. ولی آنچه در پاکستان ديده، برای او هم تازگی دارد.
کلايناشميت ميگويد: ,در وضعيت کنوني، با ابعادی غولآسا سروکار داريم. ما الان بيش از دو ميليون آوارهی داخلی داريم که از اوت سال پيش فراری شدهاند. اخيرا و بويژه در ماه مه، بيش از يک و نيم ميليون نفر آواره شدهاند و شمار آنان در حال افزايش است. اينها ارقامی هستند که ما تا کنون در چنين ابعادی با آنها روبرو نبودهايم,.
فقر مضاعف
تنها ده درصد آوارگان راهی اردوگاههايی ميشوند که در کوتاهترين زمان ممکن در بيرون از منطقهی جنگی و در فضای باز زير تابش شديد آفتاب برپا شدهاند. برای نمونه در ناحيهی ,مردان,، حدود يک ميليون آواره در اردوگاهها زندگی نميکنند، بلکه مردم تنگدست اين منطقه آنان را نزد خود پذيرفتهاند. به گفتهی هماهنگکنندهی سازمان ملل، در واقع مردم فقير، مردم فقير را نزد خود پناه دادهاند و فقر اندر فقر، يعنی فقر مضاعف.
ناحيهی ,مردان, نخستين ايستگاهی است که فراريان از منطقهی جنگی به آن ميرسند. شمار ساکنان اين منطقه از آغاز ماه مه تا کنون دوبرابر شده است. کلايناشميت از بيثباتی اجتماعی گسترده در اين منطقه سخن ميگويد که در هر صورت رشد چندانی نداشته است.
به باور کلايناشميت: ,ما بايد همه بهطور مشترک برای انسانهای اين منطقه بيشتر سرمايهگذاری کنيم. آنان احساس ميکنند که در موردشان کوتاهی شده و قربانيان واقعی جنگ فراگير عليه ترور هستند. همين همبستگی با آوارگان جنگ و پشتيبانی از آنان، ميتواند هر لحظه به نفرت عليه هر چيزی تبديل شود که با اين جنگ در ارتباط است,.
کشورهای کمککننده تا کنون حدود ۲۲۵ ميليون دلار برای کمک به کاهش درد و رنج آوارگان پاکستانی اختصاص دادهاند، ولی اين مبلغ به هيچ وجه کافی نيست. کميساريای آوارگان سازمان ملل معتقد است که اين رقم تنها برای برپايی چادرها و تهيهی پتو برای آوارگان کافی است و خود کميساريای سازمان ملل برای رفع نيازهای فوری آوارگان تا پايان سال به ۸۰ ميليون دلار ديگر نياز دارد.
نگرانی دربارهی بلوچستان
کميساريای سازمان ملل به کشورهای غربی هشدار ميدهد که در پاکستان مرتکب همان خطايی نشوند که در افغانستان شدند.کشورهای غربی فقط زمانی ميتوان در اين جنگ پيروز شد که در کنار راهبردی نظامي، يک راهبرد انساندوستانه برای توسعه نيز ارائه شود.
سازمان ملل با نگرانی زياد به تحولات منطقهی قبيلهنشين در ايالت بلوچستان پاکستان نيز چشم دوخته است. در آنجا نيز واحدهای ارتش پاکستان با نيروهای طالبان و متحدان افراطی آن در جنگاند. در آنجا نيز هزاران آواره در حرکت هستند. مساله تنها محدود به مناطق قبيلهنشين نيز نيست، بلکه بايد کل مناطقی را که در امتداد مرز قرار دارند زير نظر گرفت.
بيترديد آنچه اکنون در پاکستان روی ميدهد، تاثيری مستقيم بر اوضاع افغانستان خواهد داشت. در هر دو سوی مرز مشترک ميان اين دو کشور، پشتونها زندگی ميکنند. طالبان از ميان پشتونها برخاستهاند و اکنون هم به مناطق پشتوننشين عقبنشينی ميکنند.
7 خرداد 1388 20:43
نظر شما