23ارديبهشت:گزارشی از سمينار واكاوى علمى فاجعههاى سردشت، حلبچه و انفال در دانشگاه اصفهان
منبع:www.poushpar.com
در سمينار واكاوى علمى فاجعههاى سردشت، حلبچه و انفال در دانشگاه اصفهان عنوان شد:
ضرورت طرح شکايت وزارت خارجه عراق در ديوان بين المللی دادگستری جهت اثبات ژنوسيد عليه کردها و نامگذاری روز بمباران شيميايی حلبچه به عنوان روز جهانی مبارزه با تسليحات شيميايی
سمينار علمى واكاوى بمباران شيميايى شهرهاى سردشت، حلبچه و فاجعه انفال در دانشگاه اصفهان با همكارى انجمن علوم سياسى و دانشجويان كُرد اين دانشگاه برگزار شد.
در ابتداى همايش، جلال حاجى زاده دبير همايش بر ضرورت ايجاد مركز مطالعاتى و تحقيقاتى بمباران شيميايى شهرهاى سردشت و حلبچه به منظور توسعه رويكرد علمى نسبت به اين فجايع تأكيد و خواستار اتخاذ تدابيرى اساسی براى جلوگيرى از تكرار اين گونه فجايع شده و در ادامه هدف از برگزارى سمينار را گسترش رويكرد علمى و آكادميك جهت بررسى فجايع مذكور و ارتقاء سطح سمينارهاى سالانه حلبچه و تغيير ديدگاه سنّتى حاكم بر يادبودها و استفاده ازخوانشی جديد دانست.
دكتر ستّار عزيزي، استاد دانشگاه بوعلى سيناى همدان، مقاله خود را با قرائت شعر ,سرباز گمنام, آغاز و سپس به موضوع امكان طرح دعوى حلبچه در ديوان بينالمللى دادگسترى (ICJ) پرداخت.
ايشان پس از توضيح ماهيّت دعاوى و اينكه هدف از دعاوى كيفرى و طرح آنها، مجازات مرتكبين جنايات بينالمللى است، سه نوع دادگاه را صالح برای رسيدگى به اين شكايات دانست؛
الف: دادگاه كشور محلّ ارتكاب جُرم: كه پرونده مربوط در دادگاه كيفرى عالى عراق مطرح است.
ب: دادگاه كشور متبوعِ مرتكبِ جُرم: شكايات مردم شهرهاى سردشت و حلبچه در دادگاه جزايى داخلى كشور هلند عليه ,آنرات, تبعه هلندی طرح و منجر به صدور حكم به 17 سال حبس براى وى گرديده.
ج: اعمال اصل صلاحيّت جهانى: كه در اين خصوص اقدامى صورت نگرفته است.
دکتر عزيزی در ادامه سخنان خود گفت : مراجع بينالمللى موجود براى شكايت در اين خصوص ديوان كيفرى بينالمللي، دادگاههاى كيفرى ويژه مللمتّحد و دادگاههاى مختلط هستند . اساسنامه ديوان كيفرى بينالمللى از سال 2002 به بعد اجرايى شده و جرايم صورتگرفته قبل از آن سال را شامل نميشود چون خارج از صلاحيّت زمانى آن است . همچنين دادگاههاى كيفرى ويژه مللمتّحد مربوط به مورد خاصّى هستند مانند دادگاه رواندا، اما به دليل ملاحظات سياسي، اين نوع دادگاه براى بررسى و رسيدگى به جنايات بعث تشكيل نشده است. نکته حايز اهميت در اين گونه دادگاهها اين است که صرفاً قضّات بينالمللى امر رسيدگى و صدور حكم را انجام ميدهند ولی دادگاههاى مختلط از طريق سازمان ملل تشكيل ميشوند كه قضّات داخلى هم در آن دخيل خواهند شد؛ مانند قضيه سيرالئون.
دكتر عزيزى استاد و صاحبنظر حقوق بينالملل در ادامه دلايل اهميّت آراء صادره از مراجع بينالمللى را برخوردار بودن از اهميّت علمى ويژه، استفاده از قضّات مستقل و با تجربه، توجّه كامل به حقوق متّهم و دفاعيات وى و انعكاس و بازتاب گسترده اين آراء در عرصه بينالمللى دانسته و گفتند ديوان بينالمللى دادگسترى ,ICJ, ركن قضايى سازمان ملل است كه به لحاظ اهميّت و اعتبار اين نهاد قضايى بينالمللى و پذيرش اساسنامه ,ICJ, توسط تمام دول عضو سازمان ملل و اينكه هيچ دولتى به خود اجازه عدم پذيرش رأى ديوان را نميدهد مهم خواهد بود. يهنی آرای ديوان لايتخلّف هستند.
سپس دكتر ستار عزيزى علت عدم طرح اين دعوى در ,ICJ, را اينگونه اعلام نمود : صرفاً دولتها ميتوانند در ,ICJ, شركت و طرح شکايت كنند که تاكنون هيچ دولتى وقوع ژنوسيد عليه كُردها را در اين دادگاه طرح نكرده . به نظر ايشان بايد دولت عراق عليالخصوص وزارت خارجه آن كشور اين كار را بكند و دعوى نيز بايد عليه دولتهايى كه با در اختيار گذاشتن سلاحهاى شيميايى وقوع اين فجايع را تسهيل كردهاند، طرح شود زيرا پس از اثبات اتّهام معاونت در ژنوسيد ديوان حکم قانونی را صادر خواهد کرد. هرچند كه وقوع ژنوسيد عليه كُردها در پرونده آنرات با دلايل متقن به اثبات رسيده است.
به گزارش سايت اطلاعرسانى انجمن دفاع از حقوق مصدومين شيميايى سردشت، دكتر عزيزى كشورهاى سنگاپور، هلند، مصر، هند، آلمان غربى و برخى از شركتهاى غربى را به عنوان كشورهايى كه سلاح شيميايى را در اختيار دولت عراق قرار دادهاند برشمرده و مبناى صلاحيّت ديوان براى رسيدگى را كنوانسيون جلوگيرى از ژنوسيد مصوّب 1948 مخصوصاً ماده 9 آن دانست.
با توّجه به اينكه دول كمك كننده از نحوه استفاده از اين گونه مواد مطلع بوده، اين امر به معناى معاونت در جرم است كه نيازى به احراز وحدت قصد ,بند 540 رأى, نخواهد بود و با توجّه به اينكه عمليات انفال عليه کردها چندين سال طول كشيده و اين امر هم نشانه اطلاع و آگاهى كشورهاى كمك كننده از وقوع ژنوسيد ميباشد . حتّى اگر دول طرف شكايت از اتّهام معاونت در ژنوسيد تبرئه شوند اينكه ,ICJ, وقوع ژنوسيد را تاييد ميكند نكته مهمّى است و فشار مضاعفى را بر آن دولتهای کمک کننده به صدام وارد كرده و داراى اثرات تاريخى مفيدى خواهد بود كه اين جُرم در حافظه تاريخى دنيا هم ثبت ميشود.
ريباز قربانى نژاد، متخصّص و استاد جغرافياى سياسي، بحث مفصل خود را به بيان ارزشهاى ژئوپولتيك منطقه كُردستانو ويژگی های جغرافيايی اين منطقه از خاورميانه اختصاص داد كه پس از توصيف وضعيت حقوقى و جغرافيايى كُردستان، ژئوپولتيك آن را به دو بخش ژئوپولتيك آب و ژئوپولتيك انرژى تقسيم كرده كه در ژئوپولتيك آب به بررسى آب در مناسبات دولتها و كشورها پرداخته ميشود و آب عامل تعيين كنندهاى است كه كُردستان داراى بارش فراوانى بوده و سرچشمه بسيارى از رودخانهها در كُردستان واقع شده است که بر اين مبنا بسيارى از كشورها به آب كُردستان وابستهاند اما در ژئوپولتيك انرژى به مطالعه و نقش انرژى و ابعاد مختلف آن در سياستهاى منطقه ای پرداخته می شود و مهمترين منبع انرژى هم نفت است كه در كركوك وجود دارد. طبق آمار رسمي، 50 درصد نفت عراق در منطقه كُردستان قرار دارد كه با توجّه به اينكه عراق داراى 10 درصد ذخائر نفت جهان است، 5 درصد ذخائر نفتى جهان در كُردستان واقع شده است. همچنين آهن و مس در كُردستان تركيه و نفت در كُردستان ايران به وفور ديده ميشود.
بنا به گزارش سايت پوشپهر، قربانى نژاد با اشاره به قانون اساسى كُردستان عراق و ماده 2 از بند اول آن و ماده 140 قانون اساسی عراق كه بر تعيين مرزها تأكيد دارد گفتند بر اساس ماده 6 ملت كُردستان از تمامى ملتهاى منطقه تشكيل شده است كه صرفاً نصف مناطق كُردنشين در اختيار حكومت اقليم قراردارد و 40 هزاركيلومتر بقيه نيز بر اساس ماده140 در آينده تعيين خواهد شد و با توجّه به اينكه بيشتر رودخانههاى كُردستان مسير شمالى و جنوبى را طى ميكنند اين مسئله باعث بالا رفتن وزن سياسى و اهميت كُردهاى عراق شده است.
در خاتمه، وضعيت جغرافيايى و موقعيّت شهر حلبچه براى حاضران بر روی نقشه و تصاوير تشريح و اقوال مختلف در مورد وجه تسميه اين شهر بيان شد که با ذكر سابقه حكمرانان حلبچه، اعلام شد كه اين شهر صدسال پيش داراى حكمرانى زن به نام عادله خان بوده و نتيجه گرفت اين امر نشان دهنده حضور و نقش زنان در گذشته اين شهر دارد. همچنين تا قبل از بمباران شيميايى16 مارس، اين شهر مهمترين مركز امور سياسى كُردستان محسوب ميشد.
مصطفى اسد زاده عضو مؤسس انجمن غيردولتى دفاع از حقوق مصدومين شيميايى سردشت كه پنج (5) نفر از اعضاى درجه اول خانوادهاش را در بمباران شيميايى سردشت از دست داده، به بيان برخى از زواياى اين فاجعه و ارتباط آن با بمباران شيميايى حلبچه پرداخت. بنظر آقاى اسدزاده، سكوت مجامع جهانى و عدم انعكاس فاجعه سردشت موجب خلق فاجعهاى سنگينتر آن هم هفت ماه بعد در شهر حلبچه شد و چنانچه كشورهاى جهان و منطقه در خصوص فاجعه سردشت موضعى را اتّخاذ و آن را محكوم ميكردند به هيچ وجه حكومت بعث هفت ماه بعد همان جنايت را با ابعادى وسيع در حلبچه تكرار نميكرد.
اين مصدوم شيميايى و تنها بازمانده خانواده اسدزاده در خاتمه خواستار توجّه به مصدومين و بررسى شايان فجايع سردشت و حلبچه و عمليات انفال شد.
بنا به گزارش سايت پوشپهر، مقاله ارسالى بعدى به همايش، توسط دكتر اكبر ولدبيگى تحت عنوان "تراژدى حلبچه با گذرى بر جامعه شناسى و حقوق به آن مسأله" نگارش يافته بود. بنظر دكتر ولدبيگى اگر مسأله كُردها در عراق حل نشود، صلح و وحدت نيزهيچگاه استقرار پيدا نميكند و در گذشته ما شاهد كوچ اجبارى كُردها و ساكن كُردها عربها در مناطق كُردنشين و عمليات انفال و ژنوسيد بودهايم اما اكنون ژنوسيد فرهنگى عليه اين مردم به وضوح صورت ميگيرد. با توجّه به اينكه حكومت عراق نمونهاى از مليتاريسم بوده و ارتش نفوذ بسيارى در اركان حكومتى آن كشور داشته و بعث يك نگاه سنّتى است كه هميشه از مدرنيزه ميترسد، هدف اساسى بعث پاكسازى نژادى كُردها و از بين بردن اين قوم ريشهدار بوده .
اكبر ولدبيگى پژوهشگر مسائل اجتماعى معتقد است كه خاورميانه داراى يك اقتصاد تك محصولى و متّكى به نفت است و حكومتهاى آن نيازى به مشروعيّت مردمى ندارند . همين امر باعث شده كه دولت ها وابسته به مردم نباشند حتّى بينياز از دريافت ماليات از مردم هستند و از آنجائى كه تشكيل اقليّتها ناشى از افكار مُدرن غربى هاست با هرگونه اقليّت و مطالبات حق طلبانه آنان به مبارزه برميخيزند و حلبچه هم محصول كجراهه تك نژادى صدام است كه در شرايط فعلی هم هر لحظه احتمال تكرار چنين فجايعى وجود دارد.
دكتر جلال شفيعى استاد مدعو دانشگاه هولير، موضوع تحقيقات خود را به گفتمانهاى سياسى كُردها اختصاص داده و پس از توضيح قدرت و اينكه مركز ثقل گفتمان، قدرت است سه نوع گفتمان كُردها كه مركز ثقل همه آنها به ,حذف فيزيكى, برميگردد تبيين نموده و حفظ بقاى فيزيكى و تأسيس دولت كُردى را از جمله اين گفتمانها برشمرد.
به زعم جلال شفيفي،پژوهشگر مسايل سياسی منطقه تلاش كُردها براى تأسيس دولت پاسخى اجتنابناپذير به حذف كُردها بوده و علت اساسی تلاش براى حفظ بقاى فيزيكى کردها، بيتوجّهى جامعه بينالمللى به اين قوم است كه تأسيس گروههاى اجتماعى در حاشيه قرار گرفته و اقوام به ناچار به تأسيس دولت روى ميآورند . علاوه بر آن بنيانهاى توسعه و آبشخورهاى آن در چهار كشورى كه كُردها در آنها زندگى ميكنند ضعيف است كه تمامى اين عوامل منجر به توسعه فعاليّتهاى كُردها شده است.
خانم ليلا مروّتي، استاد روابط بينالملل دانشگاه آزاد، به طور مفصل به بررسى ابعاد نسلكُشى در منطقه خاورميانه پرداخته كه پس از بيان تعريف ,اقليّت,، اين مفهوم را نه از ديدگاه كمّى و عددى بلكه آن را از نظر برخوردارى از حقوق مدنى و سياسى تعريف نموده و اشعار داشتند كه اقليّت گروهى است كه از كمترين حقوق مدنى و سياسى در آن جامعه برخوردار است، هرچند كه از نظر عددى در اكثريت باشند.
ليلا مروّتي، عضو انجمن دفاع از حقوق مصدومين شيميايى سردشت، تنها راهحلّ پايان بخشيدن به مشكلات اقليّتها را داشتن ابزار دمكراتيك در كنار فكر دمكراتيك دانسته و باتوجّه به وجود احزاب در اين كشورها كه فاقد كيفيّت كار و فعاليّت قابل توجه هستند، اين امر را تأمينكننده دمكراسى ندانسته و به زعم ايشان دولتهاى رانتي، دولت را نسبت به مردم مستغنى كرده و اين موجب گسترش استبداد است كه برهمين اساس نيز رويكرد دولتهاى عراق و تركيه يك رويكرد نظامى در قبال شهروندان كُرد بوده و هست و هيچ حكومتى نميتواند مدّعى باشد كه تا ابد بر مردم حكومت ميكند كه حكومت بعث هم با توجه به اين اصل ساقط شد.
عثمان مزيّن دبير كميته حقوقى انجمن دفاع از حقوق مصدومين شيميايى سردشت جهت قرائت پيام اين انجمن دعوت شده كه پس از قرائت آن، دبير كميته حقوقى ضمن اشاره به سالگرد بمباران شيميايی گوت تپه در کردستان عراق و شهادت بيش از 300 نفر در اثر اين فاجعه در 4 ماه می1987 با بيان اينكه كشورهاى تجاوزگر، كشور مدافع را ناچار به استفاده از سلاح و تسليحات به منظور دفاع از خود ميكُنند، كشور متجاوز را مسبب و علّت اساسى اقدامات نظامی مدافع دانسته فلذا تجاوزگر در اين خصوص نيز داراى مسئوليت خواهد بود. ايشان پس از اشاره به وقوع چهارمورد انفجار مين ظرف گذشت 40 روز از سال جديد هجرى شمسى خواستار اتّخاذ تدابير جدّى براى پاكسازى مناطق آلوده به مين و زدودن فضاى جنگ و درگيرى از منطقه و توجّه جدّى به مشكلات و معضلات مجروحين شيميايی و تجهيز کلينيک درمانی اين شهر شدند.
پس از قرائت مقاله ارسالى سيّد مختار هاشمى از دانشگاه نيوكاسل انگليس به زبان انگليسي، هژار آريانفر، فاجعه حلبچه را از ديدگاه عدالتِ انتقالى مورد كنكاش قرار داده و به بيان مواردى از اقدامات دول خاورميانه جهت نابودى شهروندان پرداخت. ايشان اظهار داشتند كه عدالت نه تنها در رابطه با مجازات بانيان بلكه اعاده حيثيّت صدمهديدگان نيز موردنظر است و بی توجهی به زيان ديدگان هم نوعی بی عدالتی بوده و در فرايند گذر از نظامهاى غيردمكراتيك تنها ارائه راهكارهاى مُبتنى بر خشونت پاسخگو نخواهد بود چون با محاكمه بانيان اين جنايتها بسيارى از نيروهاى تأثيرگذار كنار گذاشته و اين نيروها نيز عليه دولت جديد اقدام ميكُنند و از آنجا كه دولت جديد احتياج به حمايت اقشارِ جامعه دارد اين وضعيّت در اصل منجر به صدمه به دولت جديد خواهد بود.
آقاى آريانفر، روزنامهنگار و پژوهشگر مسائل اجتماعي، 3 مُدل براى مواجهه را ذكر كرد:
الف- مُدل انتقام، اعدام : جوامع سنتی بيشتر به آن گرايش دارند.
ب- مُدل عدالت انتقالى: كه در جوامع در حال گذر از جنگ به صلح به قصد حاكم كردن دمكراسى اجراء ميگردد.
ج- مُدل بخشش و آشتى ملّى: در اين مُدل كُميسيونهاى كشف حقيقت و كمك مالى به خانوادههاى قربانيان و اعلام آشتى ملّى مدّنظر قرار ميگيرد.
على اسماعيلنژاد، عضو برجسته انجمن ايزيرتو بوکان و فعال فرهنگى به بررسى ايدئولوژيها و ژنوسايد پرداختند. به موجب سخنان ايشان ايدئولوژى در حكومت و در محدوديّت دولت قرار دادن ملّتى است براى حذف يا كنار گذاشتنِ جريانات و گروههايى كه به شيوهاى از شيوهها در راستاى اين ايدئولوژى نيستند و حكومت ايدولوگ سعى در تعريف روابطى خاص و از نو بازسازيِ روابط بين افراد در جامعه داشته که با اين تعريفها سعى در تربيت افراد جامعه براى ايدئولوژى خود دارد و بر اين اساس فردى كه در فرهنگ تكمحورى پرورش مييابد فردى است كه از لحاظ حقوق سياسى و اجتماعى خود داراى خودسانسورى و عدم تحمّل فرد ديگر است. انفال پروسهاى است كه در راستايِ گُفتمان تكمحورى و تشكيل ملّت عراق از حذف دولت عراق اجراء شده است.
بنابه نتيجهگيرى آقاى اسماعيل نژاد، حكومت عراق براى اجراى پروسه انفال نيازمند تربيتِ انسانِ بعثى ميباشد كه بتواند پروسه انفال را به اجراء بگذارد و در اين راستا از نام يكى از سورههاى قرآن كريم استفاده كرده و علّت انفال مردم روستاها نيستند بلكه مردم كُرد در روستاهاى كُردستان علّت اين امر بوده اند.
انسان بعثى توانايى تحملّ و توافق با جناحها و گروههاى مُقابل خود را ندارد و در نتيجه بايد اظهار كرد كه انسان تربيت شده بعث، قدرت شركت در پروسه دمكراسى را نداشته و براى وى حذف بهتر از توافق است كه سردمداران بعثي، دفاع از ملّت عراق را بهانهاى قرار دادهاند براى حفظ قدرت نامشروع خود و از آنجاكه كُردها همواره از خاك خود دفاع ميكُنند اين خصلت باعث شده كه كُردها را به عنوان دشمن تلقى كنند.
اكبر خليلي، استاد دانشگاه پيام نور زرّيندشت، عنوان ,فاجعه حلبچه و نسلكشى مردم غيرنظامى, را براى مقاله خود انتخاب كرده كه به گزارش سايت پوشپهر، سايت انجمن دفاع از مصدومين شيميايى سردشت، ايشان هدف از تشكيل شوراى امنيت پس از جنگ دوم جهانى را تلاش براى جلوگيرى از بهوجود آمدن جنگهاى وسيع و گسترده دانسته زيرا جنگ و نسلكُشى موجب آوارگى افراد از سرزمينهاى خودشان است كه مستمراً وقوع نسلكُشى عليه كُردها مورد انكار و ترديد واقع شده و در سال 1763 اولين بار آمريكائيان عليه سرخپوستان بومى آمريكا از سلاحهاى شيميايى استفاده كردهاند.
آقاى خليلي،فاجعه حلبچه را سند جنايت عراق و ابرقدرتها دانسته كه ابتدا با آتش گلوله و خُمپاره شروع و پس از گذشت چند ساعت، حمله شيميايى آغاز شده كه اين فاجعه بهوسيله 50 هواپيما كه هر كدام داراى 4 بمب شيميايى بودهاند صورت گرفته و زخمى روى اجساد قربانيان ايجاد نشد بلكه پوست اجساد بهطور كامل بيرنگ شده بود. هرچند كه روزنامههاى معتبر اروپايى و آمريكايى به افشاگرى در اين خصوص پرداختهاند اما هنوز هم توليد سلاحهاى شيميايى يكى از منابع كسب ثروت كشورهاست و تاكنون يك جنبش مخالف اينگونه سلاحها راه نيفتاده و تا زمانى كه اينگونه سلاحها بهطور كامل از بين نروند اينگونه فجايع همچنان تكرار خواهد شد.
در ادامه اين سمينار فشرده يک روزه پيام مركز حلبچه عليه انفال و ژنوسايد كردها توسط خانم چيمن پارسا مهر قرائت شد. در پيام اختصاصى و مفصّل مركز حلبچه عليه انفال و ژنوسايد كُردها ضمن اشاره به اقدامات و جنايات صدام عليه كُردها چه قبل از بمباران شيميايى حلبچه وچه بعد از آن، هر كدام از آنها را مصداقى از ژنوسايد دانسته كه در آن نسبت به نحوه رسيدگيهاى دادگاه ويژه عراق و كمتوجّهى به پرونده حلبچه و انفال اعتراض شده و تشكيل يك دادگاه بينالمللى را به جاى يك دادگاه داخلى ضرورى اعلام و در خاتمه در 23 بند خواستار ادامه دادگاه انفال، اعلام اسامى تمامى بانيان به پليس بينالملل و دستپيری آنان، توجّه به درخواست مجروحين، معرفى تمامى دول و افراد همكار با حكومت بعث، اعلام 16 مارس به عنوان روز جهانى مبارزه با سلاح های شيميايي، تعيين روز 16 مارس به عنوان روز عزاى عمومى در كردستان، تبديل منزل عمر خاور به موزه در شهر حلبچه، تكميل موزه حلبچه و انفال، رفع تبعيض بين قربانيان، حمايت گسترده از بازماندگان قربانيان، تأمين رفاه و آسايش فرزندان شهداء حلبچه و انفال، مداواى جدّى مجروحين و مصدومين، عذرخواهى رسمى از مردم كُرد، اعمال فشار بر دول يارى دهنده حكومت بعث، طرح دعوی عليه دولتها و شركتهاى توليدكننده تسليحات شيميايي، تلاش براى شناسايى تمامى شهداء و افرادى كه بهطور دستهجمعى دفن شدهاند، معذرت خواهى حكومت فعلی عراق از مردم سردشت، مريوان، زرده و ... در ايران و رسيدگى جداگانه به شكايات مردم سردشت در اين دادگاه شده است.
در اين سمينار همچنين مقاله دياكو احمدى توسط خانم بيان كريمى قرائت شد كه در آن به مباحث ژنوسايد حلبچه و ديدگاه ها و نظرگاه های مختلف و بررسى ريشههاى اين فاجعه پرداخته و جبران خسارت وارده را تنها راهكار فعلى قلمداد كردند.
در ادامه پيام جمعيت قربانيان بمباران شيميايى حلبچه توسط مادرين حسامى قرائت گرديد كه جمعيّت مذكور، وقوع اين جنايت در جلو ديدگان كشورهاى عضو ملل متّحد و سازمان كشورهاى اسلامى و اتّحاديه عرب و تمامى سازمانهاى دفاع از حقوق بشر و سكوت اين مجامع را چندان موجّه ندانسته و كشته شدن پنجهزار نفر و مصدوم شدن يكصد هزار نفر، بيانگر ابعاد وسيع يکی ازجنايات صدام است كه به طور جدّى خواهان مجازات كليه بانيان فاجعه سردشت، حلبچه و انفال شدهاند زيرا 70 درصد قربانيان انفال و نسلكُشى كردها، زنان و اطفال بودهاند.
در اين سمينار علمى و دانشگاهي، ضمن پخش چندين فيلم كوتاه از فجايع صورت گرفته عليه كُردها و اجراى چندين قطعه موسيقي، چندين قطعه شعر از جانب آقايان عليرضا جمشيدي، صلاح منوچهرى ،سالار عبداللهی |و آوات خليلى قرائت شد كه اشعار صلاح منوچهرى و احساسات وى موجبات تشويق و تحسين قابل توجّه حضّار را فراهم ساخت.
در اختتاميه سمينار، ضمن اهداء لوح يادبود سمينار به ميهمانان و مقالات برگزيده پيام دانشجويان كُرد و هيأت اجرائى سمينار ارائه شد و در آن علّت اساسى خلق فاجعه حلبچه نه تنها حكومت بعث، بلكه تفكّر نژادپرستى و ضدانسانى بوده كه تاريخ كُردها مملو از تراژديهاى اين چنين دهشتناكى است که تمامى آنها به قصد از بين بُردن ملّت كُرد صورت گرفتهاند و اين نسلكشى همچنان و در شرايط فعلى هم ادامه دارد پس شايسته است با شناساندن هر كدام از اين فجايع به عنوان ژنوسايد، مقدمات محاكمه عاملين آنها در دادگاهى بينالمللى فراهم سازيم.
عثمان مزيّن در گفتگويى اختصاصى با پوشپهر، ضمن تقدير از مسئولين و دانشجويان دانشگاه اصفهان كه فرصت لازم را براى بررسى اين موضوع مهم و بشرى در نظر گرفتهاند خواستار تداوم برگزارى اينگونه همايشها و توسعه دستاوردهاى علمى آن شده و حُسنتوجّه دستاندركاران سمينار در اختصاص ورودى دانشكده محل برگزارى سمينار به تصاوير قربانيان و مصدومين بمباران شيميايى سردشت را ستود. همچنين جلال حاجى زاده نيز در مصاحبهاى اختصاصى اعلام نمود كه 20 مقاله از داخل كشور و 3 مقاله نيز از خارج كشور براى اين سمينار ارسال شدهاند كه از بين آنها 12 مقاله جهت ارائه برگزيده شدهاند كه تمامى مقالات ارسالى در آينده ای نزديک منتشر خواهند شد. شايان ذکر است که از زحمات چندين ساله هنرمند كُرد، ,على عابدى, در خلق آثار هنرى و مرثيههاى مربوط به جنايتهاى صورت گرفته عليه كُردها به طور خاص تجليل به عمل آمد.
info@poushpar.com
23 ارديبهشت 1388 20:35
نظر شما