8تير.مقاله اکونوميست در مورد حمله احتمالی اسرائيل به ايران و تاکيد بر ضرورت تحريم های سخت تر
بی بی سی
هفته نامه اکونوميست چاپ لندن يکی از سرمقاله های شماره 28 ژوئن خود را به خطر حمله اسرائيل به تاسيسات اتمی ايران اختصاص داده و وقوع چنين حمله ای را ناممکن ندانسته است.
در آغاز اين مقاله که با عنوان "ديرتر از آن است که فکر می کنيد" چاپ شده آمده است که اسرائيل تهديد می کند که به مراکز اتمی ايران حمله خواهد کرد و ممکن است اين تنها يک تهديد توخالی نباشد.
اکونوميست می نويسد که در حاليکه بهای نفت خام به اوج خود رسيده و عراق هم در ايجاد ثبات در اين کشور سرانجام پيشرفت هايی داشته است، آخرين خبری که ممکن است کسی مشتاق شنيدن آن باشد اين است که شرايط خاورميانه به طور ناگهانی وخيم تر شده است اما متاسفانه، چنين واقعه ای ناممکن نيست.
اين نشريه می افزايد که در هفته های اخير اظهارنظرهای متعددی در باره احتمال حمله نظامی اسرائيل عليه تاسيسات هسته ای ايران شنيده شده، ارتش اسرائيل به برگزاری يک رشته رزمايش هايی حاوی عمليات دوربرد هوايی در دريای مديترانه مبادرت ورزيده و يکی از رئيسان سابق ستاد مشترک ارتش اين کشور نيز گفته است که اگر ايران به برنامه اتمی خود ادامه دهد، حمله به آن کشور اجتناب ناپذير خواهد بود.
اکونوميست می نويسد که ممکن است اين سروصداها صرفا تهديدی توخالی و علامتی به ايران باشد که عاقلانه تر آن است که به خواست دوساله شورای امنيت برای توقف غنی سازی اورانيوم عمل کند اما، در همانحال، ممکن است چنين هم نباشد.
اين هفته نامه بريتانيايی می نويسد که تا همين اواخر خطر حمله آمريکا يا اسرائيل به ايران فروکش کرده بود.
به نوشته اکونوميست، پس از آنکه سرويس های اطلاعاتی آمريکا در ماه دسامبر سال گذشته يافته های ناراحت کننده خود در اين مورد را منتشر کردند که ايران تلاش برای طراحی اسلحه اتمی را در سال 2003 کنار گذاشت، احتمال عمليات نظامی ايالات متحده در ايران کم شد و ديپلمات ها به برخی پيشرفت های ديپلماتيک مانند صدور يک رشته قطعنامه های شورای امنيت با حمايت روسيه و چين و کشورهای غربی حاوی هشدار به ايران برای خاتمه دادن به غنی سازی اورانيوم اشاره کردند.
اکونوميست می افزايد که در چنان شرايطي، ممکن بود به اين نتيجه برسيم که ابزار متعارف ديپلماسی برای تحت فشار قراردادن ايران به کار گرفته شده و لزوم توسل به اقدامات شديدتر را مرتفع ساخته است و علاه براين، ممکن است آمريکاييان در انتخابات ماه نوامبر باراک اوباما را به رياست جمهوری خود برگزينند در حاليکه آقای اوباما وعده داده است که مساله ايران را از طريق مذاکره مستقيم در بالاترين سطح حل و فصل خواهد کرد، يعنی اقدامی ضروری که جورج بوش هرگز نتوانست خود را به قبول آن راضی کند.
اين هفته نامه در عين حال می نويسد که اگر کسی اين نکات را دليلی برای کاستن از نگرانی خود بداند، بهتر است دوباره فکر کند زيرا با وجود يافته های دستگاه های اطلاعاتی آمريکا، نه اسرائيل و نه بسياری از دولت های ديگر واقعا باور نکرده اند که ايران تمايل به دستيابی به جنگ افزار هسته ای را از دست داده است.
به نوشته اکونوميست، درست است که سازمان ملل قطعنامه هايی را تصويب و تحريم های ملايمی را عليه ايران وضع کرده است اما ايران دو سال است که اين مصوبات را ناديده می گيرد و همچنان سانتريفوژهای خود را در چرخش نگاه داشته و خواستار نابودی اسرائيل بوده است.
هفته نامه بريتانيايی می نويسد که شايد اين نظر صحت داشته باشد که حالا که آقای بوش به پايان دوره رياست جمهوری خود نزديک شده و اقتدار چندانی ندارد، تمايلی به بمباران ايران نداشته باشد اما احتمال ظهور آقای اوباما به عنوان رئيس جمهور آمريکا می تواند باعث شود اسرائيل خود در صدد دست زدن به چنين عملياتی برآيد.
به نوشته اکونوميست، همانطور که تندروهايی مانند جان بولتون، از مقامات سابق دولت بوش، هفته گذشته گفت، ممکن است اسرائيل به اين نتيجه برسد که بهترين زمان برای حمله به ايران دوره انتقال قدرت در کاخ سفيد (يعنی در فاصله بين اعلام نتيجه انتخابات در ماه نوامبر و آغاز به کار رئيس جمهور جديد در ماه ژانويه) است يعنی زمانی که کسی نمی تواند اين کشور را به تاثير گذاری بر انتخابات رياست جمهوری متهم کند در حاليکه لزومی هم برای دريافت چراغ سبز از رئيس جمهور آمريکا وجود ندارد.
اکونوميست در عين حال اظهارنظر می کند که حمله هوايی اسرائيل به تاسيسات اتمی ايران، اشتباه خواهد بود زيرا حتی اگر هم پيش بينی محمد البرادعي، مديرکل آژانس بين المللی انرژی اتمي، در مورد تبديل شدن منطقه به "گلوله آتش" به حقيقت نپيوندد، چنين حمله ای به اقدامات تلافی جويانه منجر خواهد شد.
اين هفته نامه می افزايد که با توجه به بزرگی و توانايی ايران، چنين حمله ای در نهايت می تواند برنامه های احتمالی اين کشور برای تبديل شدن به يک قدرت نظامی هسته ای را برای مدتی به تعويق بياندازد در حاليکه حتی اگر ايران به بمب اتمی هم دست يابد، از بيم زرادخانه اتمی بزرگتر اسرائيل، احتمالا جرات استفاده از آن را نخواهد داشت و اگر هم فرض کنيم که جمهوری اسلامی حقيقت را گفته و واقعا در صدد دستيابی به تسليحات اتمی نباشد (که بايد گفت فرضی نامحتمل است)، هيچ چيز بيش از حمله اسرائيل نمی تواند باعث تغيير نظر اين کشور و روی آوردن آن به توليد اسلحه هسته ای شود.
اکونوميست می نويسد که مشکل در اينجاست که اسرائيل منطق ديگری را دنبال می کند زيرا با توجه به تاريخ اين کشور، بسياری از اسرائيليان حاضرند دست به هر اقدامی بزنند و هر خطری را بپذيرند تا مانع از آن شوند که حکومتی که مرتبا خواستار نابودی آنان می شود به جنگ افزارهای اتمی دست يابد.
هفته نامه بريتانيايی در خاتمه می نويسد که تا کنون، جامعه جهانی زياد حرف زده و فقط تحريم های ملايمی را برای متوقف کردن پيشرفت ايران به سوی غنی سازی اورانيوم به کار گرفته است اما اينک زمان آن رسيده که تنبيه های سخت تری وضع شود با اين اميد که برای جلوگيری از تحولی خطرناک، بيش از اندازه دير نشده باشد.
8 تير 1387 23:25
نظر شما