9خرداد : كشاورزان گيلانى با آتش زدن لاستيک راه وزير را بستند

شمال نيوز: صبح امروز اهالى دو روستاى شهرستان املش راه را بر روى وزير جهاد كشاورزى بستند!

صبح امروز مهندس اسكندرى وزير جهاد كشاورزى كه جهت بازديد از شاليزارها ، مزارع و تاسيسات كشاورزى به شهرستان املش سفر كرده بود در دو روستاى جوركاسر و حاجى آباد اين شهرستان، اهالى اين دو روستا با تجمع هنگام برگشت راه را بر روى وزير جهاد كشاورزى و همراهان وى بستند!

به گزارش خبرنگار شمال نيوز ، تجمع كنندگان كه نسبت به پائين بودن قيمت برگ سبز چاى ،كمبود و عدم بموقع توزيع كودشيميايى ، عدم پرداخت تسهيلات مربوط به ضرر و زيان ناشى از برف و يخ زدگى محصولات كشاورزى در سال گذشته ، مقرون به صرفه نبودن برداشت چاى و كشت مزارع برنج و همچنين كمبود آب شرب و زراعى اعتراض داشتند.

اين اعتراض در حالى صورت گرفت كه اهالى روستاى جوركاسر با آتش زدن لاستيك ساعاتى راه را بر روى وزير و همراهان بستند و معترضان اعلام مى كردند از حدود يك ماه پيش آب شرب آنها قطع بوده و از آب رودخانه براى رفع كارهاى واجبى و ضرورى استفاده مى كنندو على رغم قول و وعده مسئولان مشكلات آنها رفع نگرديده است.

آنها از وزير جهاد كشاورزى خواستند اعتراضاتشان را مستقيما به گوش رئيس جمهور رسانده وديگر اعتمادى به وعده مسئولان محلى ندارند.

بر پايه اين گزارش: اين تجمع پس از حدود سه ساعت با قول مساعد وزير جهاد كشاورزى مبنى بر رفع آنها در جلسه مشترك با استاندار گيلان و همچنين انعكاس آنها به دولت پايان يافت.

گفتنى است بيشتر اعتراضات اهالى اين روستاها به سمت عباسى نماينده مردم شهرستانهاى رودسر و املش در مجلس شوراى اسلامى بود كه براى رفع برخى از اين مشكلات وعده داده بود ولى تا كنون هيچگونه اقدامى را انجام نداده است.

لازم به ذكر است وزير جهاد كشاورزى را فرماندار املش ،امام جمعه و نماينده شهرستان و همچنين رئيس جهاد كشاورزى استان گيلان همراهى مى كردند.





نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

9خرداد :کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران: تشکيل سنديکا حق کارگران است

خبرنامه اميرکبير:حمله نيروهای امنيتی و پليس ضد شورش به تجمع هزاران نفر از کارگران نيشکر هفت تپه اهواز در روز ششم خرداد ماه ۱۳۸۷، منجر به بازداشت ۱۲ کارگر شد. اين کارگران در بيست و يکمين روز از دور جديد اعتراضاتشان در مقابل فرمانداری شوش خواستارپرداخت ۳ ماه حقوق معوقه، استعفای مديران و مسئولين حراست کارخانه، وپايان دادن به پيگرد قضايی کارگرانی شدند که به ناحق بازداشت و محاکمه می شوند.



ممنوعيت تشکيل اتحاديه های مستقل کارگری در ايران، کارگران را با وضعيت نا امن و خطرناک مواجه می کند. حادثه اتش سوزی دو کارخانه توليد مواد شيميايی در شازند اراک در روزپنجم خرداد ماه ۱۳۸۷، منجر به مرگ بيش از ۳۰ کارگر و بستری شدن حدود ۵۰ کارگری شد که وضعيت اکثر آنان وخيم گزارش شده است. به گفته مسئول آتش نشانی اراک، اين کارخانه در وضعيتی قرار داشته که بايد سيستم توليد آن متوقف و کارگران آن از کارخانه خارج می شدند، اما توليد همچنان در آن جريان داشته و کارگران در آن مشغول به کار بودند.



کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران با اشاره به اين حادثه تاسف بار می گويد: “حق بهره مندی از بهداشت محيط کار يکی از حقوق بنيادين به رسميت شناخته شده بين المللی کارگران است که اين حق در ايران همپای ساير حقوق کارگران نقض می شود. نظارت بر بهره مندی کارگران از حق بهداشت محيط کار از وظايف دولتهاست، اما اين اتحاديه های مستقل کارگری هستند که بعنوان نمايندگان کارگران و مدافع حقوق آنان دولتها را وادار می کنند که وظايفشان را انجام دهند. اين حادثه غم انگير بار ديگر ضرورت فوری تشکيل اتحاديه های مستقل کارگری را در ايران يادآور می شود “.



اين سومين حمله خشونت آميز به تجمع مسالمت آميز کارگران نيشکر هفت تپه اهواز در دور جديد اعتراضات آنان است که از ۲۰ فروردين ماه ۱۳۸۷ آغاز شد. در روز ۲۹ ارديبهشت ماه در حالی که همسران و کودکان کارگران در جلوی صف کارگران معترض در خيابان در حرکت بودند و با نشان دادن فرزندانشان شعار می دادند که “اين بچه گرسنه است گرسنه، وعده سرش نمی شه”، مورد حمله نيروهای انتظامی قرار گرفتند. در اين حمله به گفته همسران در حالی که کارگران با باتوم مورد ضرب و شتم قرار می گرفتند در حدود ۲۰ گاز اشک آور به ميان جمعيت پرتاب شد که موجب وحشت کودکان شد، ودر اثر حمله و پرتاب گاز اشک آور، تعدادی از کارگران زخمی شده و يک نفرنيز در بيمارستان بستری شد. متعاقب آن، در روز اول خرداد ماه؛ روز برگزاری دادگاه ۵ تن از کارگران و سخنگوی آنان، ۲۶ نفر از کارگران اين کارخانه در حالی که قصد تجمع داشتند، در خيابان بازداشت شدند. اين کارگران پس از چند ساعت بازجويی با تعهد آزاد شدند.



حق تجمع کارگران هفت تپه که بطور بين المللی محافظت شده است، حالی بصورت خشونت بار نقض می شود که حق سازماندهی اتحاديه های مستقل آنان نيز با عدم موافقت مسئولين و تهديد مستمر نيروهای امنيتی مواجه می شود و اين در حالی است که کارگران اين کارخانه معتقدند که در اين وضعيت بحراني، تنها راه حل خروج از بن بست، تشکيل اتحاديه مستقل کارگران يعنی سنديکا ست.



کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران از دستور لغو احکام کارگران دستگير شده در اول ماه می ۱۳۸۶ در سنندج توسط آيت الله شاهرودي، که منجر به آزادی شيث امانی از زندان شد، استقبال کرده و آن را گامی مثبت تلقی می کند، اما معتقد است : ” بنظر می رسد که برخی از مسئولين جمهوری اسلامی ايران به پيامدهای نقض آشکار اين حقوق هم برای مردم ايران و هم از بعد بين المللی واقف هستند. اما اين به تنهايی برای حل مسائل مطرح کارگران در اعتراضات گسترده آنان کافی نيست. قوه قضائيه بايد از مامورينی که شيث امانی را برای مدت بيش از يک ماه به زندان انداختند، پاسخ بخواهد.”



به هر جهت هنوز وضعيت جوانمير مرادی و طاها آزادی که هر دو در جريان مراسم اول ماه می ۱۳۸۷ دستگير شدند، نامشخص است. بعلاوه هنوز در باره بازداشت بختيار رحيمی کارگر کردی که در اوين نگهداری می شود ، اطلاعاتی توسط مقامات ارائه نشده است. منصور اسانلو؛ رئيس سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه همچنان در زندان در حال گذراندن ۵ سال حکم محکوميت بخاطر دفاع از حقوق بنيادين کارگران است. تجمع اعتراضی کارگران نيشکر هفت تپه بطور مرتب مورد حمله قرار می گيرد و کارگران معترض را بازداشت و محاکمه می کنند.



کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران از مقامات قوه قضائيه می خواهد که فورا همه اتهاماتی را که بخاطر تجمعات مسالمت آميز کارگری و فعاليتهای اتحاديه ای کارگری به کارگران وارد شده است لغو کند.



کمپين بين المللی حقوق بشر در ايران با اتکا به همه شواهد در باره کارگران معتقد است که “وضعيت کارگران بشدت رو به وخامت است و تشکيل اتحاديه های مستقل کارگری برای خروج از اين بحران، يک راه حل اساسی است.”





نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

9خرداد :شش تن از نفرات سپاه پاسداران و دو تن از مأموران نيروی انتظامی ايران در حمله پژاک کشته شدند

بی بی سی:ظهر امروز (پنجشنبه) در شهر کردنشين سردشت در استان آذربايجان غربي، اجساد شش تن از نفرات سپاه پاسداران و دو تن از مأموران نيروی انتظامی ايران که به دست چريکهای گروه کرد پژاک کشته شده بودند طی مراسمی تشييع و برای خاکسپاری به زادگاههايشان فرستاده شد.

دو مأموران هنگ مرزی نيروی انتظامی که جسدشان امروز در سردشت تشييع شد، آن گونه که در گزارشها آمده، بامداد چهارشنبه جان خود را بر اثر انفجار مين که به صورت تله انفجاری بر مسير خودروی آنها در نزديکی روستای دوله تو از توابع شهرستان سردشت کار گذاشته شده بود از دست دادند.



شش کشته شده ديگر که از نفرات سپاه پاسداران بودند، بنابر گزارشها، شب گذشته (چهارشنبه شب) هدف حمله غافلگيرانه چريکهای پژاک در دره آلواتان در شهرستان سردشت شدند.



دو روز پيش (سه شنبه) نيز اجساد دو افسر و يک پاسدار وظيفه لشکر‪ ۳۱‬عاشورای سپاه پاسداران استان آذربايجان شرقی در تبريز تشييع تشييع شد که طی درگيری با چريکهای پژاک کشته شده بودند.



اين لشکر بيش از يک سال و نيم است که مأمور عمليات عليه پژاک در شمال غرب ايران شده است.



امروز همزمان با تشييع جنازه شش سپاهی و دو مرزبان ايرانی در سردشت، منابع کرد گزارش دادند که سپاه پاسداران ايران به تلافی حملات ديروز پژاک، شش روستا را در کوهستان قنديل در کردستان عراق که گمان می رود پناهگاه نفرات پژاک باشند هدف آتش توپخانه قرار داده است.



بنابر گزارشها، حملات توپخانه ايران حدود ساعت يازده بامداد امروز رخ داده و همين روستاها در روزهای گذشته نيز هدف حمله ايران قرار گرفته بودند.



کوهستان قنديل و برخی ديگر از مناطق همجوار ايران در کردستان عراق، طی يکی دو سال گذشته بارها هدف آتشبار توپخانه سپاه پاسداران ايران بوده و در مواردی به متواری و بيخانمان شدن ساکنان روستاهای مرزی انجاميده است.



کوهستان قنديل که در منطقه تلاقی مرزهای ايران، ترکيه و عراق قرار دارد، پناهگاه حزب ترکيه ای کارگران کردستان (پ ک ک) و شاخه ايرانی آن، حزب حيات آزاد کردستان (پژاک) به شمار می رود.



همزمان با ايران، ارتش ترکيه نيز بارها اين کوهستان و نواحی همجوار خاک خود در کردستان عراق را هدف آتشبار توپخانه و بمباران هوايی قرار داده است.





نظر شما

نام:

ای-ميل:

18:52 10 خرداد 1387

anha shaid nashodand balke be darak vared shodeand.

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

9خرداد :نيويورک تايمز: لاريجانی سياست های احمدی نژاد را تعديل می کند

عصر ايران- روزنامه نيويورک تايمز در گزارشی تحليلی به موضوع انتخاب علی لاريجانی به عنوان رييس موقت مجلس هشتم پرداخت و نوشت: "يک رقيب محمود احمدی نژاد، رييس جمهور، روز چهارشنبه توسط اکثريت اعضا به عنوان رييس مجلس ايران انتخاب شد."



اين روزنامه آمريکايی انتخاب لاريجانی را نشانه ای قوی از ,غيرقابل تحمل شدن فزاينده سياست های اقتصادی رييس جمهور, و علامت احتمالی تغيير رويکرد سياسی در ايران قلمداد کرد و افزود: "علی لاريجانی که در ماه اکتبر به دنبال اختلافاتی با احمدی نژاد از سمت مذاکره کننده هسته ای استعفا داد ، يک فرد اصولگرا و طرفدار پر و پا قرص برنامه هسته ای ايران است اما بيشتر از يک رويکرد عملگرايانه برخوردار است و شايد در تعامل با غرب مايل به پرداختن به ديپلماسی باشد."







سمت رياست مجلس طبيعتا يک پست قوی در چارچوب سياست های ايران به شمار می رود و از سوی ديگر ترفيع مقام لاريجانی به اين معناست که پارلمان جديد احتمالا بيش از مجلس گذشته آقای احمدی نژاد را که آماده انتخاب دوباره به سمت رياست جمهوری در ژوئن 2009 است به مبارزه خواهد طلبيد.





لاريجانی در اولين سخنرانی خود به عنوان رئيس گفت: "يکی از اولويت های اصلی پارلمان تقويت اقتصاد خواهد بود."





به نظر می رسد پيروزی بزرگ لاريجانی نوعی ملامت احمدی نژاد باشد که به خاطر تورم کمرشکن و تکرار بحران انرژی زمستان گذشته که اين بار ساعت ها مردم را بدون برق گذاشته ، با نارضايتی های فزاينده روبرو شده است.





لاريجانی به رغم اختلافات با احمدی نژاد فاصله زيادی با ميانه روها دارد. وی در همين سخنرانی اخيرش در پارلمان به شدت از گزارش منتشر شده هفته جاری توسط آژانس بين الملل انرژی اتمی انتقاد کرد.





آقای لاريجانی هشدار داد: "اگر آژانس به برخوردهای خود ادامه دهد مجلس محدوديت هايی درباره همکاری با اين نهاد وضع خواهد کرد."





در واشنگتن يک مقام ارشد دولتی گفت: "تصميم گيرنده واقعی در ايران همچنان آيت الله خامنه ای رهبر مذهبی ايران است."





وی که به شرط ناشناس ماندن خود مصاحبه می کرد افزود: "متاسفانه انتخاب آقای لاريجانی به عنوان رييس پارلمان صرفا تداوم سياست های رژيم کنونی است."





لاريجانی که پيش از اين در پست های وزارت فرهنگ و ارشاد و رييس سازمان صدا و سيمای ايران فعاليت کرده در طول سال های اخير به يک سياستمدار با نفوذ تبديل شد که در انتخابات 2005 رياست جمهوری با احمدی نژاد رقابت کرد.





وی در دوره رياست جمهوری محمد خاتمی يک منتقد سياست های هسته ای بود و با تعليق غنی سازی اورانيوم مخالفت می کرد.





با اين حال موضع وی در سال 2005 به دنبال برعهده گرفتن پست دبيری شورای عالی امنيت ملی تا حدودی تعديل شد و لاريجانی تلاش کرد تا بر رويکرد راديکال احمدی نژاد فشار وارد کند.





لاريجانی به عنوان فردی نزديک به آيت الله خامنه ای محسوب می شود و به رغم استعفای خود در ماه اکتبر، نماينده رهبری در شورای عالی امنيت ملی باقی ماند.





برخی تحليلگران می گويند: پيروزی لاريجانی نمی توانست بدون حمايت آيت الله خامنه ای ميسر شود و گمان می رود لاريجانی از اين پس به عنوان يک نيروی تعديل کننده سياست های راديکال احمدی نژاد انجام وظيفه کند.





سعيد ليلاز يک کارشناس سياسی گفت: "انتخاب وی يک علامت بسيار مهم و نشانه تغيير است. انتخاب وی بدون رضايت رهبری ميسر نمی شد."





به نوشته نيويورک تايمز آيت الله خامنه ای روز سه شنبه در بياناتی که ظاهرا اشاره مستقيم به دولت احمدی نژاد و حمايت از پارلمان جديد داشت فرمودند: "دولت بايد از قوانين تصويب شده توسط پارلمان اطاعت کند."





آيت الله خامنه ای در ماه ژانويه پس از آنکه حداد عادل رييس سابق مجلس در نامه ای از اجرايی نشدن يک لايحه توسط احمدی نژاد شکايت کرد، وارد عمل شدند و بين دو قوا ميانجی گيری کردند.





حداد عادل به عنوان رييس مجلس تلاش می کرد تا جلوی هرگونه انتقادی از احمدی نژاد را بگيرد و در نتيجه خود را يک رئيس ضعيف جلوه داده بود که نتوانست اين هفته رای اصولگرايان را در نشستی پيش از افتتاحيه مجلس جديد کسب کند.





لوايح پارلمانی ايران پيش از اجرا بايد به تصويب شورای نگهبان برسد و با توجه به مدارک و سوابق لاريجانی احتمال بسيار کمتری می رود که وی با نوعی مقاومت از سوی روحانيون اصولگرای حاکم بر اين شورا روبرو شود.







نيويورک تايمز در پايان نوشت: "گرچه انتخاب لاريجانی نشانه وجود نگرانی های فزاينده نسبت به سياست های داخلی بود اما گزارش آژانس انرژی اتمی همچنان از جايگاه خاصی در ذهن رهبران ايران برخوردار است همچنان که در اظهارات لاريجانی شاهد اهميت آن بوديم."



نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

9خرداد :هشدار سازمان بهداشت جهانی درباره خطرات آلودگی هوا

مهر:محققان هشدار داده اند که عوارض ناشی از تردد اتومبيلها، کاميونها، گرده گياهان و سوزاندن چوبها بيش از آنچه تا کنون تصور می شد خطرناک است.



به گزارش مهر به نقل از کرونيکل از مهم ترين معلولهای اين خطرات نيز می توان به افزايش مرگ و مير ناشی از بيماريهای تنفسی در سنين پايين اشاره نمود.



بنابر همين گزارش بررسی های 60 تيم از محققان سازمان بهداشت جهانی نشان داده خطر ناشی از آلاينده های هوا 70 درصد بالاتر از آن چيزی است که در گذشته تخمين زده شده بود.

محققان معتقدند که آلاينده های هوا يکی از قاتلان خاموش مردم در سراسر جهان هستند که بايد برای مقابله با آن اقدامات جدی به عمل آورده شود.



گزارشات نشان داده که صرفاً به واسطه سوزاندن چوب فقط در زمستان بيش از 35 روز در اين فصل ميزان آلاينده ها به شدت افزايش يافته و خطرناک می شوند.



در ضمن مشخص شده آلودگی های ناشی از فلزات و خاک و آب نه تنها بر شمار افراد بستری در بيمارستان می افزايد بلکه تعداد غيبت دانش آموزان به دلايل ضعف جسمی را نيز افزايش می دهد.



سازمان بهداشت جهانی ميزان ضرر اقتصادی ناشی از انواع آلاينده ها بر بيماريهای جسمی را در حدود 70 ميليارد دلار در سال تخمين زده که اين رقم قابل ملاحظه ای است.





نظر شما

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

9خرداد :پايان دوران نظام ۲۴۰ ساله‌ی پادشاهی در نپال

صدای آلمان:مجلس موسسان نپال در اولين جلسه‌ی خود در روز چهارشنبه، ۲۸ مه، به محو نظام پادشاهی و استقرار جمهوری در اين کشور آسيايی واقع در دامنه‌‌ی هيماليا رای داد. نظام جديد با ميراثی از مشکلات مواجه است.



در پی رای مجلس موسسان، شاه گيانندرا، يعنی آخرين نماينده‌ی نظام ۲۴۰ ساله‌ی پادشاهی در نپال، بايد ظرف ۱۵ روز کاخ سلطنتی را ترک کند. او از اين پس تنها يک شهروند عادی خواهد بود و با ۲۰ ميليون يورو دارايی و سرمايه‌اش در نپال و تايوان و هند و کشورهای آفريقايي، مي‌تواند بيش از پيش به کارو کسب مشغول باشد. کاخ پادشاهی نپال قرار است به موزه بدل شود.



ساکنان کاتماندو، پايتخت نپال با اعلام پايان نظام سلطنتی توسط مجلس موسسان به خيابان‌ها ريختند و با شادی و پايکوبی به استقبال اين تصميم رفتند.



تاخير در اعلام رأي‌گيری



راي‌گيری در مجلس موسسان ابتدا قرار بود روز سه‌شنبه انجام شود، اما اختلاف نظر ميان احزاب حاضر در مجلس اين اقدام را به تعويق انداخت. اختلاف‌ها از جمله بر سر ميزان قدرت رئيس‌جمهوری و نخست‌وزير در نظام آينده بوده است. ترکيب دولتی که در دو سال آينده، يعنی تا پايان کار مجلس موسسان بايد زمام کشور را در دست باشد نيز عامل ديگری در تعويق تشکيل جلسه مجلس ذکر شده است.



گرچه شورش‌های سال ۱۹۹۰ و متعاقب آن، کاهش رويکردهای استبدادی و ايجاد برخی گشايش‌های سياسي، بقای نظام سلطنتی در نپال را تا حدود زيادی تضمين کرد، اما تداوم فقر، ناداری و ادامه‌ی ساختارهای عقب‌مانده و فئودالی سبب شد که انشعابی از حزب کمونيست در سال ۱۹۹۶ که خود را حزب‌ کمونيست (مائويست) توصيف مي‌کرد با شعارهای راديکالش و با مبارزه مسلحانه‌اش بخش‌هايی از کشور را به زير سلطه‌ی خود بگيرد. خواست اصلی اين حزب از همان ابتدا لغو نظام سلطنتی در نپال بود. در نتيجه‌ی درگيرهای ميان اين نيرو و قوای ارتش و پليس وفادار به شاه، در کمتر از ۱۰ سال، بيش از ۱۳ هزار نفر کشته شدند و ۲۰۰ هزار نفر راه آوارگی در پيش گرفتند.



ضربه‌ی نهايی به نظام سلطنت



اما ضربه‌ی اصلی به وجهه‌ نظام سلطنتی سال ۲۰۰۱ فرود آمد که پسر شاه بريندرا در اقدامی غافلگيرانه همه اعضای خانواده خود را کشت و خود نيز دست به خودکشی زد. با اين رويداد راه برای به قدرت رسيدن برادر بريندرا، يعنی گيانندرا گشوده شد، شخصيتی که که صرفنظر از ميزان کم محبوبيتش در ميان مردم، اين اتهام نيز عليه او رواج گسترده‌ای يافت که در ماجرای کشتار اعضای خانواده‌ی برادرش نقش داشته است.



سال ۲۰۰۵ گيانندار برای احيای مناسبات قبل از ۱۹۹۰ و قبضه‌ی هر چه بيشتر قدرت در دستان خود پارلمان و احزاب سياسی را منحل کرد و در مناقشه با حزب کمونيست (مائويست) بيش از پيش تمرکز را بر به کارگيری قهر گذاشت. چهره‌های سياسی صاحب‌ نفوذ بارها کوشيدند شاه را نسبت به خطرات احيای نظام استبدادی زنهار دهند و او را به تصحيح سياست‌هايش متقاعد کنند. گيانندرا اما به اين تلاش‌ها وقعی ننهاد و بر سياست‌ انسداد پای فشرد.



نتيجه‌ی معکوس



سياست‌های گيانندرا اما نتيجه‌ی معکوس به بار آورد و در آوريل ۲۰۰۶ دوباره قيام عمومی نپال را فراگرفت. ارتش به فرمان شاه به مصاف تظاهرکنندگان رفت و ده‌ها تن از آنها را از پا درآورد. اين رويداد سبب شد که احزاب سياسی برای خروج از بحران و منزوي‌ساختن گيانندرا توافق و اجماع بيشتری پيدا کنند. آنها در اين راستا اولين تماس‌ها را با حزب کمونيست مائويست برقرار کردند و به تدريج اتحادی ميان آنها ايجاد شد که شاه را بيش از پيش منزوی و از صحنه‌ی سياسی کشور به دور کرد. هند نيز که روابطی تاريخی با خاندان سلطنتی نپال داشت به تدريج از حمايت از گيانندرا دست کشيد و سعی کرد از طريق نزديکی با اتحاد احزاب نپال کماکان در صحنه‌ی سياسی اين کشور تاثيرگذار باقی بماند.



در نوامبر سال ۲۰۰۶ ميان احزاب مختلف سياسی و مائويست‌ها يک توافق صلح تاريخی منعقد شد که بر اساس آن مائويست‌ها در پارلمان موقت و دولت موقت شريک شدند و زمينه‌سازی برای انتخابات مجلس موسسان در دستور کار قرار گرفت. انتخابات اين مجلس در آوريل گذشته برگزار گرديد که در آن ۲۲۰ کرسی از ۵۰۱ کرسی به مائويست‌ها تعلق گرفت. اولين تصميم اين مجلس در روز چهارشنبه اعلام نظام جمهوری در نپال بود.



بار دشوار مشکلات



دولت گذاری که در دو سال آينده قدرت را در دست خواهد داشت و نيز دولتی که پس از آن طبق قانون اساسی مصوب مجلس موسسان به قدرت خواهد رسيد با انبوهی از مشکلات روبرو خواهند بود. تسويه و بازسازی ارتش وفادار به نظام پادشاهی و ادغام شبه‌نظاميان مائويست در آن، پرداخت غرامت به بازماندگان قربانيان جنگ داخلی و رسيدگی به نقض فاحش حقوق بشر از طرف هر دو سوی مناقشه ( دولت و مائويست ها) از جمله‌ی وظايف اين دولت‌ها خواهند بود.



مشکلات عمده‌تر اما به عرصه‌های اجتماعی و اقتصادی برمي‌گردند. ۷۶ درصد از ۲۸ميليون مردم نپال از راه کشاورزی عقب‌مانده روزگار مي‌گذرانند. ۴۰ درصد نيروی کار کشور فاقد اشتغال است. بخشی از اين نيروی کار مجبور شده است برای تامين زندگی خود و خانواده خود راهی مالزی و هند و کشورهای عربی خليج فارس شود. ۳۱ درصد مردم نپال در فقر مطلق به سر مي‌برند، يعنی درآمد روزانه‌اشان به يک دلار هم نمي‌رسد. ۷۶ درصد زنان و ۴۰ درصد مردان بيسوادند و ميزان مرگ و مير کودکان ۶۵ در هزار است.



با توجه به فقر اقتصادی نپال و فقدان منابع و ذخاير زيرزمينی در اين کشور رفع مشکلات يادشده وظيفه‌ی دشواری است که تحکيم مقبوليت و مشروعيت نظام جديد در ميان مردم از جمله در گرو انجام درست اين وظيفه است.





نظر شما

نام:

ای-ميل:

08:12 11 خرداد 1387

ayandehye nepal ham khoonbar khahad bood choon mowaghatan reform va taslimi soorat gerefteh va ahzabi keh khod ra enghelabiye peygir midanestand daghighan millionha ensan ra keh dar sooge azizaneshan neshastehand ra beh siyahchalhaye rezhime etelafi khahand keshand. ta hala keh tarikh sarasarash por az senaioye moshabehi boodeh keh irane jahanami ham nomoonehye bareze an ast. aval sazeshe rahbarane ahzabe siasi pas az an ghatle aame tarafdarane enghelab. ayandeh ra khahim did.

نام (اختياری)


ای-ميل (اختياری)


متن

9خرداد : ۵۸ درصد كودكان خيابانى از تحصيل بازمانده اند

سرمايه:اكثريت كودكان خيابانى ايران داراى پدر و مادر و خانه هستند اما با رضايت خود و بر اثر فشارهاى اقتصادى حاكم بر جامعه مجبور به كار در خيابان ها هستند. يافته هاى تحقيقى در اين باره كه توسط سيدحسن حسيني، دكتراى جامعه شناس و عضو هيات علمى دانشگاه تهران انجام شده نشان مى دهد كه در

89 درصد موارد پدر كودكان و در 6/96 درصد موارد مادر كودكان خيابانى در قيد حيات بوده اند. در 4/86 درصد موارد نيز مادر كودكان مورد مطالعه در قيد حيات بوده و بر خانواده هاى خود سرپرستى داشته اند. براساس اين تحقيق 8/74 درصد از كودكان خيابانى شب ها را در خانه خوابيده و روزها به تنهايى به كار در خيابان مى پردازند. 2/15 درصد هم شب ها را در خانه بوده و روزها به همراه والدين مشغول به كار مى شوند. يعنى 90 درصد اين كودكان داراى خانواده و سرپناهى براى سكونت هستند. پس آنچه در تعاريف آژانس هاى بين المللى از آن به كودكان ,خيابان, ياد مى شود، وجود ندارد. بلكه آنچه، با آن روبه رو هستيم پديده كودكان ,خيابانى, است، كودكانى كه داراى خانه و خانواده هستند ولى بيشتر وقت خود را به كار يا پرسه زنى در خيابان هاى شهر مى پردازند. برخى از اين كودكان كه تحت تاثير فشارهاى طاقت فرساى اقتصادى هستند. به ميل و رغبت خود براى كمك به خانواده و برخى تحت تاثير اجبار و الزام والدين به كاركردن در خيابان روى مى آورند. پژوهش حسن حسينى نشان دهنده رضايت 60 درصد پاسخ گويان از كار در خيابان است: ,در 8/41 درصد موارد، متنوع بودن و درآمد نسبتاً خوب دليل اين رضايت عنوان شده است و در 47 درصد موارد علت اين رضايت تامين شدن خرج زندگى از طريق خيابان ذكر مى شود. 2/88 درصد كودكان خيابانى روزانه به طور متوسط تا پنج هزار تومان درآمد دارند و 2/31 درصد كودكان در صورت تامين مخارج تحصيل و زندگى باز به كار كردن در خيابان تمايل نشان مى دهند.,

-

ترك تحصيل براى كسب درآمد

نتايج به دست آمده نشان مى دهد 2/58 درصد كودكان خيابانى در سال هاى اوليه تحصيل از رفتن به مدرسه محروم شده اند. كودك در اين دوران به دليل پايين بودن سن و وابستگى به والدين، توان مقاومت در مقابل درخواست هاى خانواده را نداشته و با محروميت از تحصيل براى حضور در خيابان و اشتغال در مشاغل كاذب داوطلب مى شود. از طرف ديگ&#